Home தொடர் புதினம்

புதினம்

ஊழ் (10)

அலைபேசியில் எதிர்முனையில் பேசுவது, இல்லை இல்லை அமுதனை வசவு மழையால் நனைத்துக்கொண்டிருப்பது மதுவின் அண்ணன். சா.மு.க கட்சியில் வட்ட செயலாளரோ ஏதோ பொறுப்பில் இருக்கிறான்.

ஊழ் (9)

விமான டிக்கெட் முன்பதிவு செய்ய எதிரே இருந்த கணினியின் அருகில் வந்து கீபோர்டை தட்டினான் அமுதன். கணினித் திரை ஒளிர்ந்தது அதை மது 'ஷட்டவுன்' செய்யாமல் சென்றிருந்ததால் கடவுச்சொல்லைக் கேட்கும் பக்கத்தைக் காண்பித்தது.

ஊழ்(8)

ஆண்ட்ரியாவிற்கு அவள் நிலையை நினைத்து அழுவதா இல்லை தன்னை ஏமாற்றி விட்டு இப்போது ஒப்பாரி வைத்துக்கொண்டிருக்கும் அமுதனுக்காக பரிதாபப்படுவதா என்று தெரியாமல் அவனையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள்.

ஊழ்(7)

ஆண்ட்ரியாவிடம் அலைபேசி எண்ணைக்கொடுத்து இரண்டு வாரங்கள் கழிந்திருந்தன. ஒரு வெள்ளிக்கிழமை மாலை அமுதன் வீட்டிற்கு திரும்பிக்கொண்டிருக்கையில் அவன் அலைபேசிக்கு இந்த வாரம் உனக்கு விடுமுறையா எனக் கேட்டது ஒரு குறுஞ்செய்தி. அவன் யார் அது? என்று வினவி பதில் செய்தி அனுப்பினான்.

ஊழ்(6)

கத்தீப் இரயில் நிலையத்தில் அமுதன் அவன் நண்பர்களுடன் இரயிலுக்காகக் காத்துக்கொண்டிருந்தான். ஞாயிற்றுக்கிழமையாக இருந்தாலும் சிங்கப்பூரில் இரயில் நிலையங்கள் நிரம்பி வழிந்துகொண்டு தானிருக்கும். அதுவும் மாதத்தின் முதல் ஞாயிறு சொல்லவே வேண்டாம். ஐந்து நிமிடங்களுக்கு ஒரு இரயில் வந்துகொண்டே இருந்தாலும் அவற்றை நிறைக்க பயணிகளும் வந்துகொண்டே இருப்பார்கள்.

ஊழ் (5)

கதிரவன் அவன் வேலையைத் தொடங்கியிருந்தான். குருவிகளும் மைனாக்களும் கூச்சலிட்டு முடித்திருந்தன. அமுதன் கண்விழித்துப் பார்த்தான். அவனுக்கு அருகில் மது உறங்கிக்கொண்டிருந்த இடம் காலியாக இருந்தது. அலைபேசியை எடுத்து மணியைப் பார்த்தான். 7.40 என்றது.

ஊழ்…! – 4

சாங்கி விமானநிலையத்தில் இருந்து ஊதா நிற டாக்சி ஒன்று அமுதன், மதுமதியோடு சேர்த்து இரண்டு பெரிய பெட்டிகளையும் இரண்டு சிறிய பெட்டிகளையும் சுமந்துகொண்டு சிரங்கூனில் அவர்கள் வீடு இருக்கும் ப்ளாக்கை அடைந்தது.

ஊழ்…! – 3

'உங்களை நம்பி நானும் ஏமாளியாக விரும்பவில்லை. குட் பை…' முகம் முழுவதும் குழப்பத்தோடு கடிதத்தில் இருந்த அந்த ஒற்றை வரியை மீண்டும் மீண்டும் வாசித்துக்கொண்டிருந்தான் அமுதன்.'என்னை நம்பி ஏமாளி ஆகுறாளா? என்ன சொல்ல வர்றா.'

படைப்புகள்